Патот до Тир е украсен со жолто-зелени знамиња на Хезболах. Билбордите се исполнети со лицата на борците кои ги загубија своите животи во многуте битки со Израел во текот на годините. Во зоната за евакуација е областа на јужен Либан која Израел им кажа на сите да ја напуштат.
Група ожалостени е собрана покрај патот на привремени гробишта. Свиткани околу импровизирани споменици, некои плачат, некои се прегрнуваат, други зјапаат празно напред. Тие се тука за да погребаат четири мажи за кои велат дека биле медицински лица и социјални работници. Тие не биле, велат, борци. Ехсан Дбук, свештеник во групата, вели дека морале да го користат ова место бидејќи родните места на мажите повеќе не се безбедни.
„Не можеме да ги погребаме нашите маченици во нивните села на фронтот“, вели тој.
„Имаме работа со непријател кој не прави разлика помеѓу убивање борци и убивање цивили.“
Израел ја претставува групата поддржана од Иран, забранета како терористичка организација во Велика Британија, на потполно ист начин. Ниту една страна не покажува знаци на повлекување.
Израелските одбранбени сили (ИДФ) брзо ја проширија зоната за евакуација тука. До пред три дена, таа се протегаше од границата на југ со Израел до реката Латани. Таа сега е проширена подалеку на север до реката Захрани, на околу 25 милји од границата, зголемувајќи ги стравувањата од копнена инвазија.
Досега во земјата се убиени повеќе од 800 луѓе, а стотици илјади луѓе се раселени. Но, Ехсан ги отфрла обвинувањата дека Хезболах го влече остатокот од земјата во војна што не ја сака и не може да ја добие. И по месеци израелски напади во средината на прекинот на огнот, поддржувачите на Хезболах веруваат дека сега водат праведна војна повеќе од кога било.
