Целосното исфрлање на шеќерот од исхраната изгледа како логичен чекор кон подобро здравје. Сепак, ново истражување укажува дека таквиот пристап би можел да го наруши метаболичкото здравје наместо да го подобри. Иако резултатите се прелиминарни, тие отвораат важни прашања за екстремните режими на исхрана.
Веднаш треба да се нагласи дека истражувањето е спроведено врз глодари, и тоа на многу мал примерок од шест глувци во секоја група. Дигестивниот систем на глувците значително се разликува од човечкиот, но наодите сепак укажуваат на потенцијалните ризици што ги носат радикалните режими на исхрана.
Овој неочекуван заклучок доаѓа во време кога е популарна таканаречената „чиста исхрана“. Поврзаноста не е случајна, бидејќи децении истражувања го поврзуваат прекумерното внесување шеќер со глобалниот пораст на дебелината и дијабетесот тип 2. Здравствените препораки затоа повикуваат на значително намалување на додадениот шеќер, кој луѓето често несвесно го внесуваат преку преработената храна.
Од тоа се разви уверувањето дека целосното исфрлање на шеќерот е идеална цел. Меѓутоа, обидот за „чистење“ на организмот преку целосно елиминирање на една група хранливи материи може да му наштети токму на системот што сакаме да го подобриме.
Според „The Independent“, истражувањето нуди поинаков поглед на здравјето, кој го надминува вообичаениот фокус на калориите и телесната тежина. Глувците кои за време на експериментот биле на строга исхрана без шеќер не се здебелиле и според стандардните показатели изгледале здраво.

Сепак, на метаболичко ниво дошло до негативни промени. Хормоналните сигнали укажувале на проблеми во дигестивниот систем, а организмот ја загубил способноста ефикасно да ја отстранува гликозата од крвта. Тоа покажува дека е можно некој да биде слаб, а сепак да има нарушен метаболизам доколку е нарушена рамнотежата на цревниот екосистем.
За да се разберат причините, потребно е да се погледнат микробите во дигестивниот систем. На одредени видови корисни бактерии им се потребни едноставни шеќери за да преживеат. Кога овие микроорганизми се хранат со јаглехидрати, тие произведуваат клучни хемиски соединенија кои помагаат во зачувувањето на здравјето на цревниот ѕид и ја поддржуваат апсорпцијата на хранливите материи.
Овие соединенија исто така го поттикнуваат ослободувањето на хормони кои го регулираат апетитот и го подобруваат одговорот на организмот на инсулин. Кога исхраната без шеќер ќе го запре создавањето на овие „горива“, клетките на цревната слузница го губат главниот извор на енергија, а цревната бариера слабее. Таквата строга исхрана ги намалила и корисните микроорганизми важни за имунолошкиот систем.

Што се „пропустливи црева“?
Кога корисните бактерии исчезнуваат поради недостиг на едноставни јаглехидрати, нивното место брзо го заземаат штетни бактерии приспособени на таквите услови. Оваа промена во микробиомот доведува до состојба позната како „пропустливи црева“. Токсините што ги создаваат штетните бактерии тогаш можат да поминат низ оштетениот цревен ѕид во крвотокот, што предизвикува силна реакција на имунолошкиот систем.
Важно е да се напомене дека исхраната во овој експеримент била исклучително сиромашна со масти, што е спротивно на типичната западна исхрана богата и со масти и со шеќери. За луѓето чија исхрана се заснова на висок внес на масти и калории, намалувањето на шеќерот и понатаму е правилна одлука.
Сепак, истражувањето покажува дека целосното и агресивно исфрлање на шеќерот од исхраната носи и сопствени ризици. Отпорниот организам бара разновидна и добро нахранета цревна флора. Наместо екстремно елиминирање, се препорачува пристап кој на внатрешниот екосистем му обезбедува широк спектар хранливи материи потребни за нормално функционирање.

Препораки за здравјето на цревата
За здравјето на цревната флора клучна е разновидноста. На цревните бактерии им се потребни различни видови „гориво“, па наместо целосно исфрлање на јаглехидратите, се препорачува внесување широк спектар овошје, зеленчук и интегрални житарки. Природните шеќери и влакната од овие намирници помагаат во одржувањето на стабилноста на микробиомот.
Иако студијата укажува дека сахарозата, односно обичниот шеќер, може да биде корисна за цревните бактерии, тоа не значи дека треба да се внесува преку преработена храна. Целта е сахарозата да се обезбеди во природна форма, на пример преку препорачаните пет порции овошје и зеленчук дневно.
Доколку строгата исхрана со малку шеќер веќе ја нарушила рамнотежата, корисните бактерии можат повторно да се обноват. Во исхраната е корисно да се воведат ферментирани намирници како кефир, кисела зелка или јогурт со активни култури.











