Односите меѓу Берлин и Москва дополнително се заострија откако Германија директно ја обвини Русија за вмешаност во инцидент со беспилотни летала полни со експлозив на аеродромот Лајпциг/Хале. Потоа германските власти го затворија Рускиот дом во Берлин, на што Москва одговори со затворање на Гете-институтот во Русија.

Европратеникот Тонино Пицула ги анализира овие настани и предупредува дека тие се дел од пошироката стратегија на Кремљ, кој се обидува да ја ослабне европската помош за Украина преку хибридна акција. Според него, Москва смета и на политички промени во клучните држави на ЕУ, пишува Net.hr.

Целта е да се ослабне помошта за Украина

Кога е прашан за сериозноста на моменталната ситуација, Пицула одговара дека проблемот лежи токму во непредвидливоста на понатамошната ескалација.

„Ако ситуацијата ескалира, не може да биде безопасна бидејќи не знаеме каде води оваа ескалација. Всушност, тоа зборува за неколку работи. Ми се чини дека таквата ескалација од страна на рускиот режим само покажува дека не им оди добро во Украина. Тие се целосно свесни дека нивото и количината на помош што Европската Унија ја обезбедува на Украина е, во нивни очи, можеби клучниот елемент што ја прави Украина непоколеблива“, вели Пицула.

Поради ова, верува тој, Москва се обидува да влијае врз членовите на Европската Унија, кои се меѓу најголемите финансиски и воени донатори на Украина. „За да направат нешто во овој поглед, тие ги таргетираат членовите на Европската Унија, кои се исто така и најголемите донатори на средства, финансии и оружје на Украина. Една од нив е, секако, Германија.“

Пицула оценува дека зад ваквите потези стои јасна стратегија на Кремљ и дека активностите не се ограничени само на Германија.

„Путин и неговите експерти не се аматери во ова. Тој има јасна визија дека во овој момент кампањата треба да се интензивира на територијата на Европската Унија, без разлика дали станува збор за балтичките држави, Германија, Франција или некоја друга средина.“

Според неговото мислење, целта на хибридната акција не е само физички да се спречи помошта за Украина, туку и да се создаде чувство на несигурност и недоверба кај европските граѓани во способноста на нивните земји да ги заштитат.

„Оваа хибридна акција има за цел пред сè да го забави или оневозможи производството и дистрибуцијата на оружје за Украина. Целта е и да се создаде впечаток во јавноста дека овие земји се неспособни да ја бранат сопствената територија. Не е ни чудо што се наоѓаат експлозивни направи или се притвораат групи на оние кои се подготвени да извршат разни саботажи на сметка на Русија“, вели Пицула.

Путин смета на политички промени во Европа

Според анализата на Пицула, руската стратегија не се потпира само на саботажа. Кремљ, верува тој, смета и на промени во политичките односи во рамките на Европската Унија. „Она на што се надева Путин е дека можеби следната година ќе има радикални политички промени во самата Европска Унија.“

Тој ги издвојува Франција и Германија, две земји кои играат клучна улога во обликувањето на европската политика.

„Тој со нетрпение ги очекува претседателските избори во Франција и можната победа на Марин Ле Пен, која би можела да стане првиот екстремно десничарски политичар во Елисејската палата. Исто така, оваа недела во германската покраина Саксонија-Анхалт ќе видиме како ќе завршат овие локални, но исклучително важни избори. Доколку десничарската Алтернатива за Германија дојде на власт, тоа ќе биде преседан од Втората светска војна.“

Зајакнувањето на политичките сили кои се спротивставуваат на сегашната европска политика кон Украина би било во рацете на Москва, верува Пикула.

„Путин тогаш може да се надева дека ќе се формира критична маса во јавноста на важните европски земји, која потоа ќе го поништи вклучувањето на Европската Унија и нејзините важни членки во Украина. Тој едноставно го охрабрува овој вид незадоволство и затоа е многу важно да се надеваме дека германската демократија е доволно отпорна за да го спречи тоа.“

Заканата не е воена сила, туку модел

Пицула нагласува дека конфликтот на Русија со Европската Унија е поширок од прашањето за воена помош за Украина. Според него, авторитарните режими не ја перцепираат Унијата како закана првенствено поради нејзината воена моќ.

„Се очекува дека не само во Франција, туку и во некои други земји ќе има свест за тоа што прави Путин, но не само тој. Тие не се плашат од Европската Унија како воена сила. Тие се плашат од Европската Унија како модел што обезбедил невидена соработка меѓу историските соперници на европскиот континент и обезбедил просперитет за стотици милиони граѓани кои живеат под капата на Европската Унија.“

Затоа одговорот на Берлин на сегашната криза, заклучува Пицула, оди подалеку од германско-руските односи. „И затоа она што се случува во Германија и начинот на кој Германците реагираат на оваа закана е исклучително важен.“