Словенец работи една од најтешките работи во светот: Надвор и на-80 степени

Точка

26/09/2026

17:20

461

Големина на фонт

а а а

Физичарот Мишел Адамич е првиот Словенец кој престојува во оддалечената истражувачка станица Амундсен-Скот на Јужниот Пол, каде што, како член на Американската антарктичка програма („USAP“), се грижи за еден од најнеобичните научни уреди во светот – Телескопот на Јужниот Пол („SPT“).

Условите за работа се екстремни, а работата бара откажување дури и од најосновните работи кои луѓето секојдневно ги земаат здраво за готово.

Како изгледа една од најтешките работи во светот?

Адамич моментално е на докторски студии на Универзитетот Мекгил во Монтреал и е дел од групата која ја развила електрониката за телескопот. Токму тоа знаење му овозможило да стане член на тимот кој останал на Антарктикот во текот на зимата.

Пред да биде избран за едногодишната мисија, морал да помине неколку интервјуа и низа специфични медицински прегледи.

На Јужниот Пол отпатувал во ноември 2025 година, каде што ја надгледува работата на „SPT“ под покровителство на Универзитетот во Чикаго, како еден од двајцата таканаречени зимски членови на тимот.

Во интервју објавено на веб-страницата на Институтот за хемија го опишал својот прв впечаток од едно од најекстремните работни опкружувања во светот.

„Штом со авионот се приближивме до Јужниот Пол, погледите од воздух беа неверојатни. Не можев да поверувам дека ова сè уште е планетата Земја“, изјавил Адамич.

Според неговите зборови, таму не е присутен само екстремниот студ, туку човек мора да се откаже и од работи кои вообичаено се подразбираат – „ноќта и денот, растенијата, животните, зелената боја, дождот, реките и океаните“.

„Се чувствувам како астронаут на друга планета“, го опишал своето искуство на ледениот континент.


Што работи Адамич на температури од минус 80 степени?

Истражувачката станица Амундсен-Скот, каде што живее Адамич, е една од трите постојано населени американски бази на Антарктикот.

Во текот на летните месеци таму престојуваат околу 150 луѓе, додека во зима остануваат нешто повеќе од 40.

Покрај научниците кои работат на меѓународни експерименти, во базите се ангажирани и луѓе од различни професии.

„’USAP‘ секоја година објавува приближно илјада работни места, од готвачи, механичари, градежници, инженери и електричари до оператори на тешки машини, метеоролози и други професии“, објаснил Адамич, пренесува „N1“.

Неговата работа е многу разновидна и вклучува механичко одржување на телескопот, електрониката и системот за ладење.

Меѓу најекстремните задачи е искачувањето на телескопот на температури до минус 80 степени Целзиусови. Запчаниците мора да се подмачкуваат на секои две недели, додека снегот мора да се отстранува по снежните бури.

Двајцата зимски членови на тимот се менуваат во извршувањето на неделните задачи, така што по една работна недела следува една недела одмор.


Како изгледа секојдневниот живот на Јужниот Пол?

Адамич има и други должности. Тој е дел од тимот за итна медицинска помош, обучен е за поддршка на контролата на летови и за дополнување гориво во авионите.

Неговите службени обврски вклучуваат и чистење на тоалетите, а доброволно се пријавува и за миење садови навечер.

„Топлата кујна е одличен лек за многу исушената кожа што ја предизвикува немилосрдната антарктичка клима“, изјавил тој.


Зошто течната вода е толку драгоцена?

Течната вода е реткост на Антарктикот, поради што жителите на станицата можат да се тушираат само двапати неделно, а туширањето мора да заврши за само две минути.

Водата се добива преку специјални бунари во кои се вбризгува вода од агрегат кој полека го топи мразот под површината. Добиената течна вода потоа се испумпува, додека отпадните води и фекалиите се испумпуваат во новонастанатата шуплина.

Во интервју за „RTV“, Адамич објаснил дека таа вода е стара околу 10.000 години и дека не содржи минерали, поради што е слична на дестилирана вода.

Најпрво се пропушта низ различни филтри за да се прочисти, а потоа ѝ се додаваат минерали за да биде погодна за пиење.


Што најмногу му недостига на Антарктикот?

Адамич за „RTV“ зборувал и за работите што најмногу му недостигаат, главно оние кои луѓето во секојдневниот живот ги земаат здраво за готово.

„Мојата девојка, моето семејство, зеленилото, растенијата, животните …“

Во текот на летото виделе и една птица, за која претпоставува дека се изгубила. Глетката толку многу ги воодушевила што ја фотографирале и направиле постер.

Му недостига и можноста за време на викендите да оди на планина, да се оддалечи од работата, да го посети омилениот ресторан, да го зготви своето омилено јадење или да оди во спа-центар.