Истражувачите дупчеле ледена цилиндрична структура долга околу 25 метри од подземниот глечер во пештерата. Испитаниот дел од мразот се наоѓал на длабочина од 16,5 метри. Со користење метод на датирање ја утврдиле неговата старост на околу 5.335 години. Во овој слој мраз научниците откриле бројни заробени бактерии, вклучувајќи го и сега опишаниот вид познат како „Psychrobacter sp. SC65A. 3“. Во лабораторија тимот тестирал како оваа древна бактерија реагира на 28 вообичаени антибиотици. Резултатот: десет лекови немале никаков ефект врз бактеријата, вклучувајќи и познати антибиотици со широк спектар.

Научниците откриле повеќе од сто сегменти во нејзиниот геном поврзани со отпорност на антибиотици. Според авторите, ова покажува дека отпорноста на антибиотици не е нов проблем, туку постоела многу пред современата медицина.

Супербактеријата исто така ги забавува болничките микроби

Во исто време, супербактеријата покажала исклучително дејство против други бактерии во лабораторија. Кога била одгледувана заедно со медицински значајни микроорганизми, го инхибирала растот на повеќето од дваесет тестирани видови, според студијата. Тоа вклучувало особено опасни бактерии кои често создаваат проблеми во болниците, како што се „Staphylococcus aureus“ и одредени бактериски видови од групите „Enterobacter“ и „Klebsiella pneumoniae“.

Бактеријата стара 5.000 години првенствено укажува дека ледничките и пештерските средини можеби биле потценети резервоари на гени за отпорност и природни антибиотици. Според научниците, веќе се истражуваат специфични супстанции одговорни за нејзиниот инхибиторен ефект врз други патогени. Таквите супстанции долгорочно би можеле да послужат како почетна точка за нови лекови против тешко излечливи инфекции.

Пештерата Скаришоара (романски: Peștera Scărișoara) е една од најголемите ледени пештери во планините Апусени во Романија, во западниот дел на романските Карпати. Се смета за туристичка пештера и едно од природните чуда на Романија. Исто така е опишана и како глечерска пештера.

Првпат е спомната во 1863 година, кога австрискиот географ Арнолд Шмидл направил одредени набљудувања и прва мапа на пештерата. Подоцна ја истражувал романскиот научник и спелеолог Емил Раковица меѓу 1921 и 1923 година, кој во своето дело „Speologia“ од 1927 година ја споменал пештерата и нејзиното настанување.

Леденичката пештера е формирана пред околу 3.500 години, за време на глацијациите кога овие планини биле покриени со снег и мраз. Точниот датум кога луѓето првпат ја откриле пештерата не е познат.