Цените стојат. Огласите се множат. Купувачите гледаат, пресметуваат, па се повлекуваат. Пазарот на недвижности во Македонија, по неколку години забрзано поскапување, како да застана на пауза – не паѓа, ама не ни трча како порано.
Во Скопје, квадратот веќе не расте со истото темпо како во годините по пандемијата. Најбараните населби и понатаму држат високи цени, но продажбите се поретки. Становите стојат подолго на оглас. Продавачите не брзаат да симнат цена, купувачите не брзаат да платат. Сите чекаат нешто. А тоа „нешто“ најчесто се каматите.
Банките веќе не нудат толку лесни и евтини кредити како порано. Ратите се повисоки, условите построги. За многумина, тоа е доволно да се откажат или барем да го одложат купувањето.
Еден агент за недвижности вели дека луѓето доаѓаат, разгледуваат, пресметуваат и си одат со реченица „ќе почекаме малку“. Тоа „малку“ може да значи и година.
Во меѓувреме, инвеститорите не застанаа. Се градат нови згради, се најавуваат нови комплекси, особено на периферијата на градот. Но тука почнува друг проблем – понудата расте побрзо од побарувачката. И тоа веќе се чувствува.
Станови има. Купувачи има помалку.
Аналитичари велат дека токму тука се гледа почеток на стабилизација. Не како драстичен пад, туку како замрзнување на цените. Продавачите повеќе не можат да диктираат услови како порано. Почнува преговарање. Попустите се сè почести, но не јавно, туку зад затворени врати.
Во некои случаи, цената што стои на оглас не е цената што се плаќа.
Сепак, не сите сегменти се однесуваат исто. Новоградбата во атрактивни делови сè уште држи цена. Старите станови, особено оние што бараат реновирање, потешко се продаваат. Купувачите се повнимателни, бараат повеќе за истите пари. И не попуштаат лесно.
Целосниот текст прочитајте го на ДЕНАР.
