Меѓутоа, откако Обединетите Арапски Емирати се најдоа под напади од ирански проектили, репутацијата на Дубаи како засолниште за светската елита, која во голема мера беше изградена и благодарение на иселеничките инфлуенсери, почна да слабее.

Супербогатите сега повторно гледаат кон Европа, а Милано, финансискиот центар на Италија, изби на врвот на листата на најпосакувани дестинации, пишува „Гардијан“.

„Италија нуди најдобри услови, паушален данок и висок квалитет на живот“, вели Арман Артон, консултант кој им помага на мултимилионерите и милијардерите при преселување преку програми за државјанство за инвеститори. „Луѓето што ги напуштаат ОАЕ лесно можат да се замислат како живеат во Рим или Милано, големи меѓународни и урбани центри.“

Не е тешко да се разбере зошто Милано, кој веќе е дом на дел од најбогатите европски банкари, адвокати и инвеститори, стана толку привлечен. Според италијанскиот систем на паушално оданочување, странските резиденти можат да плаќаат 300.000 евра годишно за целиот приход остварен во странство, што за најбогатите е занемарлива сума.

„Секогаш сме биле меѓународен град, но ова сепак е промена“, вели Дилета Ѓорголо, раководителка на канцеларијата за станбени недвижности на „Sotheby’s“ во италијанската економска и модна престолнина. „Нашиот посебен даночен режим постои од 2017 година, но кога Обединетото Кралство го укина статусот на нерезидент, доживеавме бран нови купувачи кои почнаа да доаѓаат во Милано.“ Сега, додека новиот бран богати доселеници го избира овој град, се поставува прашањето дали Милано може да стане ново средиште на ултрабогатите.

Даночна олеснување кое го испразни Лондон

Конфликтите на Блискиот Исток веќе поттикнаа заминување на богати британски државјани, иако не сите сакаат да се вратат дома. За многу Европејци, Италија е најпрактичен избор. Новите италијански резиденти кои не плаќале данок во земјата најмалку девет од последните десет години, не мора да плаќаат данок на доход остварен во странство, освен годишниот паушален износ од 300.000 евра. Приходите остварени во Италија се оданочуваат според редовните правила, како и капиталните добивки од инвестиции во рок од пет години од влегувањето во системот.

Марк Ечсон од компанијата за финансиско планирање „Utmost Wealth Solutions“ вели дека привлечноста на Италија пораснала бидејќи Обединетото Кралство станало помалку атрактивно за супербогатите. Во Милано дури се зборува за италијанското правило кое некои го нарекуваат „svuota Londra или „испразни го Лондон“.

„Иако Италија воведе паушален данок уште во 2017 година, тогаш во износ од 100.000 евра, тоа веднаш не привлече голем број луѓе“, вели тој. „Укинувањето на британскиот статус на нерезидент навистина го поттикна интересот, и тоа во момент кога и Португалија ги заостри своите правила. Системот е едноставен и луѓето го сакаат. Италија е прекрасна земја, а Милано има силен финансиски сектор; многу од она што го правеше Лондон привлечен, сега го нуди и Милано.“

Роберто Бономи, партнер во адвокатската канцеларија „Withers“, додава дека Италија во меѓувреме се ослободи од репутацијата на политички нестабилна земја. Иако премиерката Џорџија Мелони, која е на власт од 2022 година, на почетокот била перципирана како политички радикална, се чини дека го ублажила својот пристап. „На почетокот имаше скептицизам“, вели Бономи. „Но, по речиси една деценија покажавме дека станува збор за стабилен систем. Клиентите веќе не се плашат од Италија, а неодамнешните настани покажуваат дека несигурност постои секаде.“

Ла долче вита со висока цена

Според проценките на италијанската даночно-правна канцеларија „Maisto e Associati“, досега околу 5.000 лица се вклучиле во италијанскиот систем на паушално оданочување. На почетокот, меѓу нив доминирале Италијанци кои живееле во Лондон, вели Марко Черато, партнер во компанијата.

„Работеа во банкарство, осигурување, управување со имот или за хеџ фондови. Поминаа десет години во Обединетото Кралство и сакаа да се вратат во Италија по лични и даночни причини“, вели тој. „По пандемијата, интересот нагло се зголеми, а дополнително се засили кога конзервативците најавија укинување на статусот на нерезидент.“

„Новиот бран интерес сега доаѓа од Заливот“, вели Арман Артон. „Италија брзо ги обработува барањата. Затоа привлекува луѓе кои ја напуштаат регионот и сакаат да се преселат во Европа, барајќи даночни олеснувања и висок квалитет на живот.“

Приливот на богати доселеници веќе влијае на пазарот на недвижности во Милано. Според истражување на агенцијата „Knight Frank“, цените пораснале за 38 отсто во последните пет години. Милано неодамна ја престигна Венеција како најскап град во Италија, со просечна цена од 5.171 евра по квадратен метар во ноември 2025 година, според порталот „Idealista“. Растот е уште поизразен во најбараните квартови како Сант’Амбронио, Брера, Сан Марко и Чинкве Вие, во близина на катедралата Дуомо.

Ѓорголо проценува дека денес на пазарот има помеѓу 30 и 40 отсто повеќе меѓународни купувачи отколку пред две години. „Претходно, купувачите од странство бараа втор дом во Милано или можеби покрај езерото Комо, но сега бараат постојано живеалиште во Италија. Сакаат да бидат блиску до меѓународни училишта и големи аеродроми.“

Повраток на мозоците и трансформација на градот

Другите даночни олеснувања ја вклучуваат програмата „Il rientro dei cervelli“ (повраток на мозоците), која на новите или повратничките резиденти им овозможува плаќање данок на само 50 отсто од приходот во текот на пет години, под одредени услови.

Но, клучно прашање е дали постои горна граница на италијанскиот паушален данок, вели Бономи. Износот се зголеми од 100.000 евра во 2017 година, на 200.000 евра во 2024, и на 300.000 евра на почетокот од оваа година.

„Италијанската влада сака да го зголеми паушалниот данок бидејќи се обидува да ја развива земјата, но при тоа да избегне нелојална конкуренција со други држави.“

Сè уште се поставува прашањето колку далеку Италија може да ја искористи својата предност. Минатата година, поранешниот француски премиер Франсоа Бајру ја обвини Италија за „даночно дампирање“, што Мелони го отфрли како целосно неосновано.

Во меѓувреме, животот во Милано се менува со забрзано темпо. Слично на Дубаи, се отвораат галерии, приватни клубови и луксузни хотели. Италијанската влада го намали ДДВ-то на продажбата и увозот на уметнички дела од 22 на 5 отсто, што е меѓу најниските стапки во Европа и го поттикнува доаѓањето на галерии како Тадаеус Ропак.

Луксузната улица Виа Монте Наполеоне во 2024 година ја престигна Њујоршката Петта авенија како најскапа трговска улица во светот. Иако подоцна го загуби првото место, се очекува дека наскоро повторно би можела да го заземе, особено по трансформацијата во пешачка зона.

Брендовите го следат новиот бран богатство, вклучувајќи го доаѓањето на приватни клубови како „Casa Cipriani“ и „Soho House“. Слични промени се случуваат и во Рим, додава Дилета Ѓорголо, каде што се очекува отворање на хотелите „Rosewood“ и „Four Seasons“ во 2026 и 2027 година.

„Заедницата на иселеници донесе големи промени во Милано, но и во Рим“, вели таа. „Милано секогаш бил меѓународен град за време на големи настани како Неделата на модата, но сега зборуваме за луѓе кои овде навистина живеат и го обликуваат градот целата година.“

Дали Милано ќе успее да го симне Дубаи од позицијата на центар на глобалната елита, останува да се види.

„Верувам дека Дубаи ќе се опорави од сегашните безбедносни предизвици“, вели Арман Артон. „Можеби повеќе нема да им одговара на сите, но сè уште ќе постојат групи на кои е исклучително привлечен, бидејќи малку места во светот нудат таква комбинација на можности и квалитет на живот.“