Париз ова лето бележи исклучително високи температури, кои достигнуваат и до 40 Целзиусови степени. Затоа не е изненадување што жителите на француската престолнина сè почесто спасот од горештините го бараат на места што до неодамна беа незамисливи за капење.

Капењето во Сена сè до пред неколку години се сметаше за опасно поради загадената вода, високото ниво на бактерии како што е ешерихија коли (E. coli), густиот речен сообраќај и силните струи. Од седумдесеттите години на минатиот век Сена практично служеше како канал за отпадни води, во кој се испушташе голем дел од отпадните води од поширокото подрачје на Париз.

Иако властите со децении најавуваа нејзино чистење, сериозните работи започнаа дури во 2016 година, за време на градоначалничката Ан Идалго, во рамките на подготовките за Олимписките игри во Париз во 2024 година.

Франција вложи повеќе од една милијарда евра во модернизација на канализациската мрежа и системот за пречистување на отпадните води за Сена да биде доволно чиста за одржување на олимписките натпреварувања.

Во тоа и успеа.

Непосредно пред почетокот на Олимписките игри, водата беше доведена до потребниот квалитет, а по завршувањето на натпреварувањата реката повторно беше отворена за граѓаните. Веќе во текот на првата летна сезона за капење во 2025 година, во Сена се капеа околу 100.000 луѓе.

Квалитетот на водата се проверува секој ден

Во текот на летните месеци, на граѓаните и туристите им се достапни три бесплатни градски капалишта на Сена.

Најголемото е Бањад Берси (Baignade Bercy) во 12-от арондисман, спроти Националната библиотека на Франција.

Капалиштето Брас Мари (Bras Marie) во 4-от арондисман, во близина на историскиот кварт Ле Маре, е популарен избор за одмор по разгледувањето на центарот на градот, додека капалиштето Гренел (Grenelle) во 15-от арондисман е особено приспособено за семејства со деца.

Градските служби секојдневно го контролираат квалитетот на водата. Доколку анализите покажат дека водата не е безбедна за капење, капалиштата привремено се затвораат додека условите не се подобрат.

На капалиштата се користи систем на знамиња сличен на оној на плажите: зеленото означува дека капењето е дозволено, жолтото предупредува на зголемена претпазливост поради временските услови или посилните речни струи, додека црвеното значи дека влегувањето во водата е забрането.

Дали вложувањето се исплатеше?

Иако меѓу жителите на Париз сè уште се води расправа дали вложувањето од повеќе од една милијарда евра било оправдано, сè повеќе жители и туристи ја користат можноста за време на летните горештини да се разладат токму во Сена.

Капењето во Сена има долга традиција

Капењето во Сена не е нова појава. Уште во 17-от век жителите на Париз се разладувале во реката, често и целосно голи, поради што властите во 1716 година ја забраниле таквата практика од причини на јавниот морал.

Во текот на 18-от век на Сена почнале да се градат пловечки капалишта, а во 19-от век реката станала едно од главните места за рекреација на жителите на Париз. По нејзините брегови биле отворени ресторани, кафулиња и училишта за пливање.

На Сена се одржале и пливачки натпреварувања за време на Олимписките игри во 1900 година.

Меѓутоа, поради сè поголемиот речен сообраќај, бројните несреќи и давења, француските власти во 1923 година го забраниле капењето во реката. Неколку децении подоцна, поради големото загадување, Сена била прогласена за неподобна за рекреација.

Денес, по повеќегодишното чистење и огромните вложувања, оваа позната европска река повторно стана место каде што жителите и посетителите на Париз можат безбедно да се разладат за време на летните горештини.

Успешната обнова на Сена денес се смета за еден од најголемите еколошки проекти во Европа и пример како со долгорочни инвестиции може да се врати животот во урбаните реки. Благодарение на тоа, Париз доби уште една атракција што во летните месеци привлекува голем број посетители од целиот свет.