Еден корнет за сладолед беше доволен за да предизвика една од најголемите гастрономски контроверзии во Италија ова лето. Станува збор за Scettro del Re („Кралски жезол“), специјалитет на историската слаткарница „Мокамбо“ од градот Руво ди Пуља, кој чини дури 95 евра.

Дебатата доби дополнително внимание откако поранешната легенда на Формула 1, италијанскиот претприемач Флавио Бриаторе (76) рекол дека „секој што ќе плати толку многу за сладолед може да биде само идиот“. Интересно е што самиот Бриаторе во своите ресторани „Крејзи пица“, на пример, во Сент Мориц, нуди пици со тартуфи по цена од 95 швајцарски франци. За споредба, топка сладолед од ванила или ф’стаци во „Крејзи пица Сент Мориц“ чини 32 франци.

Винченцо Папарела, претприемачот кој стои зад слаткарницата „Мокамбо“, реагирал на коментарот на Бриаторе. Во интервју за „Кориере дела Сера“ тој изјавил дека „Кралскиот жезол“ не е обичен млечен сладолед.

„Тоа е искуство со јадење што го нудиме осум години.“

Папарела исто така навел дека во моментов 148 луѓе од целиот свет се на листата на чекање за резервации.

„На крајот, бројките зборуваат погласно од која било контроверзност“, заклучил тој.

Додека некои го сметаат за апсурдно скап десерт, други тврдат дека цената одразува уникатно искуство, ретки состојки и речиси два века долга семејна традиција.

Рецепт стар два века

Приказната за овој необичен сладолед започнува во 1840 година. Корените на рецептот водат до познатата неаполска слаткарница „Гамбринус“, каде што настанал „Крема дел Ре“, крем направен од ванила и скапи зачини кој, според преданието, му бил омилен на кралот Фердинанд Втори од Бурбон.

Знаењето подоцна било пренесено во Пуља, каде што семејството Папарела веќе четири генерации ја води слаткарницата „Мокамбо“. За разлика од многу производители што преминале на индустриско производство, тие останале верни на занаетчистката изработка, без вештачки адитиви и готови бази.

Што ја оправдува цената?

„Скетро дел Ре“ не може да се купи попатно. Се подготвува исклучиво по нарачка, најмалку три дена однапред, а во неговата подготовка се користат внимателно одбрани состојки: свежо млеко, јајца од слободно одгледување, ирански шафран, ф’стаци од Бронте во Сицилија, свежа павлака и јадливи ливчиња од 24-каратни злато.

Посебната вредност, меѓутоа, не ја прават само намирниците. Шафранот поминува низ неколкудневна подготовка, додека завршниот дел од процесот се одвива пред гостинот. Дегустацијата трае околу час и половина и вклучува приказна за историјата на рецептот, потеклото на состојките и начинот на подготовка, па сопствениците го претставуваат овој десерт како гастрономско доживување, а не како обичен сладолед.

Повеќе од десерт

И покрај високата цена, гостите од цела Италија и од странство доаѓаат токму за овој специјалитет. Слаткарницата „Мокамбо“ е носител на престижната награда „Тре кони“, која ја доделува водичот Гамберо Росо на најдобрите италијански производители на занаетчиски сладолед.

Сепак, мислењата остануваат поделени. За многумина, сладоледот е симбол на едноставно летно задоволство и тешко прифаќаат дека може да чини колку вечера во врвен ресторан. За други, цената претставува спој на традицијата, врвните состојки и занаетската вештина што се пренесува низ генерациите.

Не е ни блиску до светскиот рекорд

Иако 95 евра звучат импресивно, италијанскиот специјалитет не е најскапиот во светот. Гинисовиот рекорд го држи јапонскиот сладолед „Бјакуја“, чија порција чини околу 6.200 евра. Се прави од бели тартуфи од италијанската Алба, пармезан, паста од ориз саке касу и јадливо злато.

Без разлика дали станува збор за луксуз или за маркетиншки потег, едно е сигурно, еден корнет од сладолед успеа да започне дискусија низ цела Италија и малата семејна слаткарница од Пуља да ја претвори во една од најпознатите гастрономски адреси ова лето.