Михољскиот провлак, попознат како Островот на цвеќето, и денес претставува едно од најинтересните катчиња на црногорското приморје, простор во кој се среќаваат остатоци од древното минато, духовноста, природата и трагите од едно посебно време.

Иако повеќе нема статус на вистински остров како некогаш, туку е провлак, називот „Остров на цвеќето“ останал длабоко вкоренет меѓу жителите и туристите.

Некогаш опкружено со море, ова мало подрачје кај Тиват било препознатливо по бујната медитеранска вегетација, палмите, миризливото цвеќе и спокојството кое со векови ги привлекувало посетителите.

Место кое ги чува трагите од средниот век

Најголемата историска вредност на Михољскиот провлак се поврзува со манастирот „Свети Архангел Михаил“, еден од најзначајните православни духовни центри на подрачјето на Бока Которска.

Според историските извори, на овој простор постоел голем манастирски комплекс уште во раниот среден век, а се смета дека бил поврзан со традицијата на бенедиктинското, а подоцна и православното монаштво. Манастирот имал важна улога во верскиот и културниот живот на регионот, особено во периодот кога Бока била крстопат на различни цивилизации и влијанија.

Михољскиот провлак бил дел од поширок културен простор кој ги поврзувал источниот Медитеран, Византија и јужнословенските земји. Поради тоа, ова место често не се гледа само како туристичка локација, туку и како простор од големо историско значење.

Верата и легендата за светото место

За православните верници, Михољскиот провлак има посебно значење поради манастирската традиција посветена на Светиот Архангел Михаил. Низ вековите, местото било симбол на духовноста, молитвата и зачувувањето на верата.

Со оваа локација се поврзуваат бројни легенди, од приказни за старите монаси до преданија за важноста на манастирот во зачувувањето на христијанската традиција на ова подрачје.

Иако вековите носеле разурнувања, промени на власта и различни историски околности, сеќавањето на некогашниот манастирски сјај никогаш целосно не исчезнало.

Островот на цвеќето во времето на Тито: Од манастирски мир до елитно одморалиште

Посебно поглавје во историјата на ова место започнува во периодот на поранешна Југославија.

Во времето на Јосип Броз Тито, Михољскиот провлак добил сосема нова улога и станал позната како ексклузивно летувалиште.

Во социјалистичка Југославија, ова подрачје било уредено како воено одморалиште и место наменето за одмор на припадниците на војската и државниот врв. Поради убавината на пејзажот, близината на Тиват и мирниот амбиент, Островот на цвеќето важел за едно од поатрактивните места на црногорскиот брег.

Тогаш биле изградени објекти за сместување и одмор, биле уредени плажи и патеки, а местото добило репутација на скриена оаза далеку од масовниот туризам.

Со текот на времето, по распадот на Југославија, комплексот го изгубил некогашниот сјај, а дел од објектите останале запуштени. Сепак, природната убавина и историската вредност на овој простор продолжиле да привлекуваат посетители.

Зошто туристите денес го посетуваат Островот на цвеќето?

Денешните посетители доаѓаат тука поради единствениот спој на природата, историјата и мирот кој тешко може да се најде на преполното приморје.

Ова место нуди поинакво доживување на Црна Гора, не е само дестинација за капење и сончање, туку простор за прошетка, истражување на остатоците од минатото и уживање во погледот кон Бока Которска.

Близината на Тиват, Порто Монтенегро, аеродромот и другите атракции дополнително го зголемуваат неговиот туристички потенцијал.

За многу патници, Островот на цвеќето претставува скриен бисер, место каде што на мал простор можете да се сретнете со историското, верското и културното наследство од различни епохи.

Сепак, најубавото нешто што ќе го доживеете овде е чувството на мир и спокојство кое ве обзема штом ќе стапнете на ова место. Самиот манастир, прекрасната природа, скриените плажички и бојата на Јадранот сигурно ќе ви го украдат срцето.

Доколку посакате да летувате овде или да дојдете на продолжен викенд, Островот на цвеќето има прилично голем број сместувачки капацитети. Сепак, овде нема ексклузива ниту луксузни вили, сè е скромно и пријатно за око, а топло и потсетува на летувањата што некогаш ги имавме, пишува „EUpravo zato“.