Жена која наполнила 100 години и која, во текот на својата долга кариера во науката и медицината, гледала како илјадници луѓе умираат од рак, открила која храна треба веднаш да ја елиминирате од вашата исхрана.

Приказната за д-р Марико, онколог стар над 100 години, неодамна се појави во јавноста. Таа издвои само две намирници кои никогаш не се на нејзината чинија. Ова не се ретки или егзотични состојки, згора на тоа, веројатно можете да ги најдете во 9 од 10 фрижидери токму сега.

Голема измама и вистински отров

На врвот на нејзината листа се сите видови преработено месо, салама, сланина, колбаси или шунка, храна што многумина од нас ја сакаат. Лесно е да се замисли: сендвич со колбаси за појадок, јајца со сланина или пица со колбас (пеперони) за време на викендот, практични, брзи и вкусни. И така, вистинскиот отров станува дел од нашата секојдневна исхрана.

Сепак, Светската здравствена организација одамна ги класифицираше овие „розови деликатеси“ во истата категорија како азбестот и активното пушење. Тие се означени како канцерогени од Група 1, а не од Група 2, и не само „можно штетни“, туку од Група 1.

Во што е работата? Во хемијата, се разбира. За да се задржи парче мртво месо на полицата во продавницата во привлечна розова боја еден месец, му се додаваат нитрити. Кога ќе стигнат до нашиот дигестивен тракт, тие се претвораат во нитрозамини, супстанции кои лесно ја оштетуваат ДНК-та, објаснува блогерот и автор на каналот „Мисли од душата“, повикувајќи се на д-р Марико.

Според наодите од студијата објавена во „Британскиот медицински журнал“, дневната консумација на 50 грама преработено месо го зголемува ризикот од рак на дебелото црево за 18%.

„Ако еден производ може да стои на полицата со месеци и да остане практично непроменет, морам да се прашам: дали на моето тело навистина му е потребен?“, прашува докторот.

„Тројански коњ“ во секој производ

Втората ставка е болно секојдневна, шеќерот. Не само гранулираниот шеќер што можеби го додавате во вашиот чај, туку и шеќерот што е скриен во речиси секој прехранбен производ и тивко предизвикува хаос во вашето здравје.

Шеќерот се наоѓа во разни сосови, на пример во кечап (кој, во сурова иронија, често се служи со колбаси и преработени месни производи кои веќе содржат шеќер и прекумерни количини сол).

Исто така, се наоѓа во леб од цело зрно, па дури и во јогурт без маснотии.

Ако внимателно погледнете многу производи на кои пишува „без шеќер“ со големи букви, може да забележите дополнителен збор со помали букви што го менува целото значење: „без додаден шеќер“.

Ова значи дека шеќерот што е природно присутен во храната останува, што може да биде опасно за луѓе со дијабетес, жолчни камења, заболувања на црниот дроб, дебелина и други состојби. Ова особено важи за фруктозата, која се метаболизира различно и може директно да се претвори во масти во црниот дроб.

Иако црниот дроб е исклучително отпорен орган способен за регенерација, во случаи на дебелина неговите клетки можат да се заменат со сврзно ткиво. Следствено, некој што претерува со исхрана базирана на овошје може да се соочи со зголемен ризик од цироза на црниот дроб, меѓу другото.

По 50-годишна возраст, нашето тело повеќе не е толку витално како што било порано. Панкреасот се исцрпува. Секоја лажичка шеќер предизвикува ненадеен скок на нивото на инсулин, проследен со нагло опаѓање, што ве тера да се чувствувате уморни, „замаглени“ во главата и да посакувате уште едно колаче. Не е прашање на мрзеливост; тоа е хемија.

Шеќерот буквално ги заслепува колагенските влакна - процес познат како гликација. Ако вашето лице почне да губи цврстина, тоа не е нужно резултат на стареење, туку може да биде резултат на тој еклер што го јадевте минатиот вторник.

Сепак, главниот парадокс лежи на друго место, замените за шеќер често се многу полоши и поопасни од самиот шеќер. Прво на сите, некои од нив се опасни канцерогени кои можат да предизвикаат рак. Покрај тоа, обидот да го „измамите“ вашиот организам е тежок и ризичен; телото сè уште регистрира дека е проголтано нешто благо и испраќа соодветен сигнал до панкреасот.

И бидејќи овие замени честопати немаат исто ниво на сладост, луѓето имаат тенденција да ги консумираат во уште поголеми количини отколку што би консумирале со производи што содржат вистински шеќер. На крајот, може да завршите со внесување на 300 калории повеќе во еден оброк додека вашето тело бара она што им било ветено на вашите пупки за вкус.

На стогодишна возраст, д-р Марико се храни со едноставна диета, јадејќи ориз, риба и зеленчук, мени што дури и тригодишно дете би можело лесно да го разбере. Тука нема место за „природно идентични“ вкусови. Таа верува дека храната треба да биде едноставна, а порциите треба да бидат умерени.