Џенова е град на контрасти: од една страна нуди прекрасни палати под заштита на УНЕСКО, а од друга – најтесните улички што некогаш сте ги виделе, мирис на свежо печена фокача и сомнителни жители кои времето го поминуваат лежерно на улиците, без да се осврнуваат за ништо околу себе.

Главната ѕвезда на Џенова е нејзиното старо јадро, најголемата целосна средновековна градска јадрена зона во Европа. Локалците тие тесни улички ги нарекуваат „caruggi“. Некои се толку тесни што со раширени раце можете да допрете згради од двете страни, а сонцето во нив продира само неколку минути во пладне. Тоа е место каде што сè уште се суши облека над вашите глави, а вашата единствена задача е да внимавате да не ве прегазат скутерите.

Иако прецизните граници понекогаш се спорни, џеновското Centro Storico (старо јадро) се протега на приближно 113 хектари (околу 1,13 квадратни километри). Иако тоа на хартија не звучи многу, поради неверојатната густина на градбата, тоа е еден од најгусто населените историски центри во светот. Се проценува дека во стариот град постојат повеќе од илјада улички, премини и плоштади. Мрежата е толку густа што во средниот век служела како совршен одбранбен механизам – непријателска војска која би влегла во град буквално би се изгубила во слепите улички и тесните грла каде што жителите можеле да фрлаат предмети од прозорците.

Ние поминавме неколку дена во срцето на стариот град по неколку часа дневно, и ретко завршувавме на истото место, а реално, ако имате време, во овие улички можете да истражувате нешто ново со денови, пишува „Pun Kufer“. Она што веднаш паѓа во очи е неверојатната разновидност на луѓето. Додека главните рути се безбедни и полни со туристи, важно е да се напомене дека визурата на градот драстично се менува од улица до улица. Некои улици се резервирани за стари занаетчии, други за африкански ресторани, а трети останале верни на мрачната минатост на пристаништето. Во некои улички можете да сретнете и работнички од најстариот занает во светот, но советот е едноставно да ги заобиколите. Не се препорачува ноќе премногу да излегувате од поголемите и популарни улици, бидејќи помалите премини длабоко во лавиринтот можат да бидат навистина непријатни, па дури и опасни.

Шетајќи низ стариот град, на аглите на зградите ќе забележите стотици мали осветлени олтари со скулптури на светци. Во минатото тие имале и многу практична улога – пред воведувањето на уличното осветлување, тоа биле единствените места што фрлале малку светлина во темните „caruggi“, правејќи ги побезбедни за ноќно минување.

Лов на гастрономски искуства

Кога ќе огладнете, заборавете на фини ресторани. Во Џенова најдобро се јаде набрзина. Свртете се во некоја од локалните „sciamadda“ (би ги нарекле некаков вид пекара) и земете фокача или фарината (палачинка од леќа). Ако сакате да го почувствувате вистинскиот пулс на градот, упатете се на Piazza delle Erbe. Тоа е култно место каде навечер се собира екипата, се пие локално пиво на самиот плоштад и се седи на скалите и ѕидовите (каде и да најдете место). Атмосферата е непроценлива, затоа што го носи оној редок мир среде вечниот метеж и бука кој го прави овој град посебен.

Ако сакате да пробате некои медитерански морски јадења, упатете се во ресторанот „Alla Lunga“ кој се наоѓа во пристаништето, на самата периферија на старото јадро, а во близина е и познатата „Trattoria Cavour 21“. Тука речиси секогаш има редици, па се препорачува да го резервирате вашето место однапред.

Двете страни на медалот: од сиромаштија до кралски раскош

Она што ја прави Џенова уникатна е нејзината вертикална поделба. Додека долните улички блиску до пристаништето историски припаѓале на морнари и рибари, само неколку чекори повисоко се наоѓа една од најубавите улици во градот – Via Garibaldi (поранешна Via Aurea). Тоа е низ величествени палати наречени Palazzi dei Rolli, кои некогаш служеле за пречек на најважните светски личности. Интересно е што „Rolli“ бил список на јавни места каде благороднички семејства биле должни да ги пречекуваат државните посетители (кралеви, дипломати, папи) на сопствен трошок, затоа што Република Џенова немала официјална кралска палата.

Влезниците за овие палати и музеи чинат околу 10 евра, што во денешно време, кога во некои други градови цените достигнуваат и над 25 евра, е навистина малку. Внатре ќе видите дела на мајстори како Рубенс и Ван Дјак, и ќе почувствувате неверојатната моќ што Џенова ја имала како една од најсилните поморски републики во светот.

Ако ве интересира историјата, а можеби и сакралното наследство, посетете ја катедралата San Lorenzo. Нејзината црно-бел фасада крие приказна за бомба која паднала врз неа во Втората светска војна, но никогаш не експлодирала (самата бомба сè уште е изложена во катедралата).