Астронаутите од мисијата „Artemis II“ доцна синоќа тргнаа на своето десетдневно патување околу Месечината, прв ваков лет со човечка екипаж по повеќе од 50 години. Но, пред да полетаат во вселената, четиричлената екипа мораше да испочитува еден необичен ритуал – партија карти. Овој обичај е само еден од деталите што ја следат историската мисија, која, иако не вклучува слетување на Месечината, треба да го отвори патот за идните вселенски мисии.
Партија карти за среќа
Лансирањето на ракетата со вселенското летало „Orion“ помина во совршени временски услови, и покрај претходните грижи за можно невреме со грмежи. Но, освен времето, требаше да се испочитува и традицијата. Пред влегувањето во леталото, астронаутите Рид Вајзман, Виктор Гловер, Кристина Кох и Џереми Хансен одиграа кратка партија карти, што е обичај со долга традиција во „NASA“.
Овој обичај има симболична цел.
Командантот мора да изгуби
„NASA“ објаснува дека станува збор за долгогодишна традиција во вселенските летови. Екипажите пред лансирањето играат карти во просториите за астронаути сè додека командантот – во овој случај астронаутот на „NASA“, Рид Вајзман – не изгуби.
Идејата зад тоа е едноставна. Се верува дека командантот со својот пораз „ја троши“ целата лоша среќа, па остатокот од мисијата може да помине само во знакот на добра среќа.
Можеби по ова главното прашање не е зошто го прават тоа или зошто командантот очигледно е осуден да изгуби, туку која игра воопшто ја играат. Тешко е да се каже дали намерно ја наместуваат партијата ако играат понтон или покер, но сцената сигурно не изгледала особено возбудливо за оние што ја набљудувале од страна. Сепак, тешко е да се расправа со традиција која во „NASA“ толку многу ја ценат.
Сцена за паметење
Сите се надеваат дека мисијата ќе помине без проблеми, иако веќе е забележан помал застој со тоалетот во вселенското летало, па останува да се види дали сè друго ќе се одвива според планот.
Како и да е, астронаутите веќе на патот кон вселената имаа можност да уживаат во спектакуларни глетки. Кристина Кох претходно опиша како изгледа да се набљудува Земјата одозгора: „Гледате тенка сина линија на атмосферата, а кога сте на темната страна на Земјата, всушност гледате и многу тенка зелена линија што покажува каде се наоѓа атмосферата. Тогаш сфаќате дека секоја личност што ја познавате се наоѓа внатре во таа зелена линија и дека сè надвор од неа е целосно негостољубиво. Не гледате граници, не гледате верски поделби, не гледате политички граници. Гледате само Земјата и сфаќате дека сме многу послични отколку што сме различни.“
