Белата аспарагуси може да се најдат на пазарите, но во ограничени количини и многу поретко во споредба со зелената сорта, која е многу почеста кај нас.

Претежно се смета за сезонска и деликатесна храна, па затоа најчесто се увезува или произведува во помали, специјализирани плантажи. Нејзината сезона е кратка и обично се појавува напролет на домашните пазари, кога нејзината цена е повисока поради бараното производство и рачното собирање.

За разлика од зелените аспарагуси, белите аспарагуси се одгледуваат со покривање на растението со земја за време на растот, така што не се изложени на сончева светлина. На овој начин, тие не развиваат хлорофил, па затоа остануваат бели и имаат поблаг, понежен вкус. Токму оваа техника ги прави побавни за производство и помалку распространети.

Белите аспарагуси во Европа

Кога станува збор за Европа, белите аспарагуси се особено ценети и широко застапени во неколку земји, првенствено во Германија, каде што се дел од традиционалната гастрономска сезона позната како „Spargelzeit“.

Холандија, Франција, Шпанија и Италија исто така имаат значително производство, додека пак, присутно е и во земји како Словенија и Швајцарија, каде што се цени како сезонска и премиум храна.

Дали одгледувањето бел аспарагус е профитабилно?

Одгледувањето аспарагус сè повеќе се споменува како високо профитабилна, но барачка земјоделска култура.

Проценките на експертите покажуваат дека еден хектар плантажи во полна плодност може да донесе приход од 15.000 до 20.000 евра годишно, а во некои случаи дури и повеќе, во зависност од квалитетот и пласманот.

Некои производители наведуваат дека еден килограм аспарагус може да се продаде на пазарот за неколку илјади денари, што придонесува за висок вкупен приход по хектар.

Сепак, почетните инвестиции не се мали, а клучните предизвици се: периодот на чекање (првата сериозна култура дури по 2-3 години), рачното и напорно собирање, специфичните услови за одгледување (лесни, пропустливи почви и добра организација на работата).

Од една страна, тој останува премиум зеленчук во малопродажбата, додека од друга страна, станува сè поинтересен како извозна и високо профитабилна земјоделска култура, особено за производителите кои се подготвени за долгорочна инвестиција.