Влезот во спектакуларниот амфитеатар чини околу 2,70 евра. Билетите за претстава во операта во Тирана се околу 4 евра. Влезот во најдобрите музеи е околу 7 евра. Вечера од три јадења со вино во квалитетен ресторан со традиционална кујна чини помалку од 30 евра, а двокреветна соба во убав хотел во Тирана е околу 75 евра.

„Навистина изгледа како одлична вредност за вложените пари“, заклучува Том Чесхајр во својата репортажа за „Daily Mail“.

Тој напоменува и дека аналитичарите на една компанија за кредитни картички неодамна ја оцениле Тирана како најдобра европска дестинација според односот цена-квалитет, пред бугарскиот Пловдив и естонскиот Талин, а тој за време на продолжениот викенд се обидел да открие што точно им нуди овој град на туристите.

Излет во Драч

„Обиколката на Тирана и Драч за време на продолжен викенд е одличен начин да се запознае оваа сè уште недоволно посетена земја. Драч е совршен за еднодневен излет — повратен автобуски билет чини околу 3 евра. Особено е пријатно да се шета по шеталиштето покрај марината и амфитеатарот, додека од Јадранското Море допира лесен ветар.

Долж брегот се простира парк со статуи на гладијатори, древни рибари, но и малку необични фигури на Џон Ленон, Тина Тарнер, Боб Дилан и Мик Џегер. Статуите изгледаат забавно и малку надреално.“

Поставени се како симбол на културното отворање на Албанија по падот на комунизмот. Треба да се има предвид дека од уривањето на репресивниот режим на Енвер Хоџа поминаа нешто повеќе од три децении.

„Ги посетивме и Венецијанската кула, а потоа седнавме на пица и пиво Корча во еден бар на пристаништето, наздравувајќи за добрите цени и за фактот што тука сè уште нема огромни туристички гужви како во другите делови на Медитеранот.“

Куќата на лисјата и бункерите

„По враќањето во Тирана ја посетивме Куќата на лисјата, некогашен центар за испрашување управуван од озлогласената тајна полиција Сигурими. Таму може многу да се дознае за илјадниците исчезнати и убиени луѓе, за тоа како речиси секој простор бил прислушуван и како дури и членовите на семејствата шпионирале едни со други.

Хоџа очигледно бил многу параноичен. За време на неговото владеење низ целата земја биле изградени околу 175.000 бункери за случај на војна или нуклеарен напад. Еден од нив се наоѓа во близина на плоштадот Скендербег, именуван по националниот херој кој во 15 век ги поразил Османлиите.“

Тој бункер денес е познат како „Bunk’Art2“. Зад дебелите врати се кријат простории во кои преку изложби се прикажуваат ужасите на комунистичкиот период, додека современата уметност се обидува да ја ублажи мрачната атмосфера. Сличен е и „Bunk’Art1“, уште поголем комплекс кој требало да служи како засолниште и команден центар на Хоџа во случај на нуклеарен удар.

Внатре може да се видат неговата спална соба обложена со дрво, канцеларијата, па дури и фотографија од Сталин на работната маса.

Овој необичен и малку морничав комплекс се наоѓа покрај жичарницата што води до планината Дајти, на околу 900 метри надморска височина. Оттаму се пружа можеби и најубавиот поглед кон Тирана, опкружена со назабени планински врвови.“

Опуштена атмосфера, а ни храната не е лоша

„Сепак, најголемиот шарм на Тирана лежи во нејзината опуштена атмосфера и живиот општествен живот. Сè уште се чувствува некакво олеснување по децениите комунистичка стега.“

„Ни храната не е лоша. Во квартот Блоку, некогаш резервиран за комунистичката елита, вечеравме мек говедски гулаш со квалитетно албанско вино во одличниот ресторан „Era Piceri“. Подоцна отидовме во „Baza Bar“ на жива музика, каде пејачката многу добро ги изведуваше песните на Ејми Вајнхаус.

Пивото чини околу 4 евра, а ракијата домаќините често ја нудат бесплатно.

Локалците со кои разговаравме велат дека го сакаат животот во Тирана. И лесно е да се разбере зошто — градот е жив, ведар и полн со изненадувања.

„И сето тоа изгледа многу далеку од мрачните денови на репресивниот режим на Енвер Хоџа“, констатира Том Чесхајр.