Тезгите, пазарите и продавниците за време на Велигден се полни со различни бои за јајца. Некои од нив можат да содржат потенцијално штетни супстанции, па затоа е корисно да знаете што всушност ставате во тенџерето.
Експертите од Варшавскиот универзитет за природни науки потсетуваат дека секогаш е подобро да се одлучите за природни извори на боја, иако индустриските бои се популарни бидејќи се лесно достапни и дејствуваат брзо.
Ако подетално ја погледнете декларацијата, ќе ги забележите ознаките што почнуваат со буквата Е, проследена со број. Тие можат да се однесуваат и на бои од природно потекло и на синтетички хемиски супстанции. Кесичките со боја за јајца често го содржат следново:
👉E 102 – синтетичка жолта боја
👉E 110 – синтетичка портокалова боја
👉E 122 – синтетичка црвена боја
👉E 124 – природна темноцрвена боја
👉E 133 – синтетичка сина боја
Овие бои се одобрени за употреба во прехранбената индустрија и за нив постојат пропишани безбедни ограничувања на дневен внес. Тие може да се најдат во разни производи – слатки, колачи, житарки за појадок, преработено месо, пијалаци, сладолед, јогурти и други млечни пијалаци. Нивната улога е исклучиво визуелна – да ја направат храната да изгледа поубава и попривлечна, без дополнителни нутритивни или здравствени придобивки.
Ако ознаката E е во опсег од 100 до 180, тоа значи дека производителот гарантира безбедност дури иако дел од бојата навлезе во внатрешноста на јајцето.
Сепак, природните бои остануваат најдобра опција. Изгледот на јајцата обоени со природни состојки зависи од нивната почетна боја, методот на боење и избраните намирници. Како природни извори на боја, најчесто се користат: лушпи од црн и црвен кромид, цвекло, хибискус, куркума, црвена зелка и други растенија.
Јајцата обоени на овој начин често имаат помеки, нерамномерни нијанси, но се добар избор за секој што сака да избегне синтетички адитиви.
Денес
