Каде се работи најмалку, а се живее најдобро? Ова се 10-те водечки држави од кои светот треба да учи

„Global Life-Work Balance Index“ е составен врз основа на показатели како што се законски годишен одмор, боледување, платено породилно отсуство, минимална саатница, пристап до здравство, просечен број работни часови неделно, безбедност и нивото на задоволство од животот.

На врвот на листата се наоѓа Нов Зеланд, кој трета година по ред го зазеде првото место, со вкупен резултат од 86,87 од 100. Во извештајот се истакнува дека земјата комбинира релативно кратка работна недела од 33 часа, 32 дена законски годишен одмор, 26 недели платено породилно отсуство и универзален здравствен систем.

Ирска е на второто место, најмногу поради комбинацијата од висока минимална саатница, 30 дена законски одмор, 26 недели платено породилно отсуство и многу добри показатели за безбедност. Просечната работна недела изнесува 34,3 часа, што е меѓу поповолните резултати во Европа.

Третото место ѝ припадна на Белгија, која се издвојува со релативно кратка просечна работна недела од 34,1 час, 30 дена годишен одмор и силна социјална заштита.

Веднаш зад неа е Германија, каде просечната работна недела изнесува 33,2 часа, со 30 дена законски одмор и висок степен на институционална сигурност.

Меѓу првите пет е и Норвешка, која според овој индекс особено напредувала благодарение на родителските политики. Во извештајот се наведуваат 35 дена законски одмор, 49 недели платено породилно отсуство и просечна работна недела од 32,6 часа.

Високо се рангирани и другите нордиски земји. Данска е на шестото место, со 35 дена законски одмор и просечна работна недела од 32,5 часа.

Во истиот извештај се наведува и дека Холандија има најкратка просечна работна недела меѓу анализираните држави, од 30,5 часа, иако не е меѓу првите 10.

Седмото место го зазеде Канада, која во индексот добро стои благодарение на универзалниот здравствен систем, силната заштита на вработените за време на боледување и просечната работна недела од 35,2 часа. На осмото место е Австралија, со 30 дена законски одмор, просечна работна недела од 32,29 часа и висока минимална саатница.

Деветта е Финска, десетта Шпанија...

Важно е да се нагласи дека ваквите рангирања не го мерат само бројот на работни часови. OECD, на пример, го следи и годишниот број на навистина одработени часови, што е само еден дел од пошироката слика. Затоа државите со добар баланс помеѓу работата и животот обично комбинираат пократко работно време, посигурни работни услови, подолг одмор и подостапна здравствена и семејна заштита.