Имено, во првиот квартал од 2026 година во Германија биле вработени само околу 45,6 милиони луѓе, објави во вторникот Заводот за статистика. Помеѓу јануари и март во Германија биле изгубени повеќе од 486.000 работни места.

Иако вакво нешто се случува секоја година, падот е нешто подраматичен од она на што Германците се навикнати, бидејќи е забележана загуба од 61 илјада работни места која не постоела минатата година.

„Живеам во Германија веќе девет години и се чувствувам сè поисцрпено. Платата ми е 2.300 евра, за стан плаќам 1.050 евра, за градинка 280 евра, сè си оди. Родителите ми се во Босна и сè се постари. Децата овде едвај го зборуваат нашиот јазик. Понекогаш размислувам да се вратиме. Дали некој се вратил по толку години и дали се покајал?“

Ова стои во прашање објавено во групата „Живот во Германија“.

„Се вратив пред три месеци. Платата ми е помала за 300 евра, но јадам и пијам со семејството исто како во Германија. Едноставно живеам многу поквалитетен живот, без стрес, тоа е сигурно. Среќата на моите деца, на сопругата и мојата сопствена среќа немаат цена што би ме вратила во Германија, во оној стрес и преживување. Дури и да бидам гладен и на улица, не би се вратил.

Ако таму „умираш од работа“ за 2.300 евра, а во својата држава можеш да работиш за неколку стотици евра помалку, животот што ќе го живееш овде и таму е како небо и земја“, го советувал Џулијано.

„Под принуда се седи по кафулиња“

„Не враќај се, опасно е. Луѓето умираат од глад, нема струја ниту вода. Цели ноќи мора да гледаат натпревари и да навиваат. На сите им се изгорени прстите од вадење јагнешко од скара. Под принуда се седи по кафулиња. Морето е на час или два возење, па мора да се капат во солена вода. Работа наоѓаш за половина час и нема повеќе лежење.“

„Се вратив пред четири години и не се покајав“, пишува Мирјана. „Работам за помала плата, но срцето и душата ми се полни. Сами мора да одлучите што и како. Само, туѓината е тоа, а животот брзо минува. Со среќа, што и да одлучите.“

„Се вратив од Германија пред пет години и три месеци. Отворив фирма, моментално сме шестмина вработени. Мора да се работи во секоја земја. Овде сум на свое, не плаќам кирија, не плаќам прескапи осигурувања, не плаќам годишен данок за автомобил. Стресот ми е главно помал. Генерално, не згрешив“, го напишал своето искуство Ивица.

„Цел живот си потстанар“

„Ако си несреќен и срцето јасно ти испраќа сигнали дека е време да се вратиш, врати се. Јас се враќам, се надевам до крајот на годината, и тоа за плата деветпати помала отколку овде во странство. Срцето одлучи. Ако умреме, умираме заедно – мислам метафорично.“

„Не се покајав ниту една секунда. Убаво живеев и во Германија, купив куќа и живеев подобро од 50 проценти од Германците, но домот си е дом“, пишува Иван.

„Не враќај се, подобро ти е во Германија. Работиш, плаќаш сметки, цел живот си под кирија, едвај го чекаш летото за да одиш во родниот крај. Луѓе мои, како можете цел живот да бидете подстанари? Работите за да умрете, а не за да живеете.

Во Босна секој може да заработи 1.000 евра ако сака да работи. Ќе испиеш утринско кафе, па уште едно во 11 часот, ќе нарачаш појадок и ќе ти го донесат на работа. Живеам во своја куќа од 150 квадратни метри, немам кредит. Затоа можам да одам во странство кога и да посакам“, му советувал Емин.