Ако постои јадење што најдобро го отелотворува економскиот парадокс на модерната гастрономија, тоа е пaлентата. Храна што беше секојдневна во руралните домаќинства и што често се подготвуваше кога немаше друг избор во куќата, денес има статус на традиционален специјалитет во рестораните што се наплаќа цел капитал.
Додека постарите генерации растеа со пaлента и качамак, споменувајќи ги како вкус на детството и скромен појадок, современите угостители „намирисаа“ сериозна добивка во оваа скромност.
Дека ова е чист феномен и сериозен удар по џебот укажува математичка пресметка која е, благо речено, неверојатна.

На полиците во продавниците: Основната суровина е сè уште меѓу најевтините артикли на пазарот. Половина килограм палента во продавницата чини околу 30 денари. Дури и ако изберете попознати брендови, цената се движи помеѓу 60 и 70 денари, додека најскапите варијанти достигнуваат само околу 90 денари за 500 грама. За тие пари, можете да го нахраните целото семејство дома неколку пати.
Во ресторанските менија: Кога истата таа каша од пченка ќе пристигне на елегантните керамички чинии во белградските ресторани, математиката драстично се менува. Со додатоци како што се павлака, пармезан, путер, пршута, сланина или печурки, порција палента достигнува од 90 до 300 денари.
Храната не се променила, начинот на кој се наплаќа се променил, а угостителите брзо го препознале трендот.

Помладите потрошувачи, како и туристите кои немале контакт со ова јадење, бараат „автентично и традиционално“, па затоа поранешната селска храна сега се продава како врвен специјалитет на куќата и гастрономско наследство. Покрај палентата, гравот, пројата, па дури и поевтините парчиња месо поминале низ сличен пат и скок на цените.
Она што некогаш произлезе од потребата да се направи заситувачки оброк со малку пари, денес стана статусен симбол на чинијата што докажува дека дури и наједноставните вкусови од детството сега се плаќаат по цена на чист луксуз.