Шарени куќи наредени на рид, една над друга, барокна црква што доминира над панорамата и тесни камени улички со многу цвеќиња и секако мачки, создаваат сцена што ќе ви остане во сеќавање долго време. Но, Черво не е само разгледница – тоа е жива приказна за историјата… и морето.

Римјани, пирати и богати туристи

Историјата на Черво датира од римско време, кога во оваа област имало станица (мансио) покрај патот Виа Јулија Аугуста. По падот на Западното Римско Царство, населбата потпаднала под византиска власт, а подоцна добила ѕидови за да се одбрани од честите пиратски напади.

Во средниот век, Черво станал важна точка под заштита на Џенова. Во 16-ти век, тој процветал благодарение на ловот на корали во водите на Корзика и Сардинија. Токму луѓето што ги ловеле коралите ја финансирале изградбата на најпознатата црква во селото – симбол на верата и просперитетот. Со падот на Венецијанската и Џеновската република, Черво ја сменил управата – од Лигурската Република, преку Наполеон, до Кралството Сардинија и Кралството Италија.

Черво е идеална попатна станица ако ја истражувате Лигурија или сте на пат кон Азурниот Брег. Неговото пристаниште е полно со туристи, јахти, мириси и гласови во сезоната и е вовед во шеталиштата со многу светла и златни знаци што можете да ги најдете од Ница до Кан. Старото јадро, од друга страна, на ридот, сè уште го чува автентичниот карактер на мало место, каде што соседите разговараат преку прозорците, а во зима имате чувство дека сите отишле некаде.

Село со шарени фасади… и мачки

Можете да го посетите селото пеш, а да го оставите автомобилот надвор од центарот. Штом ќе влезете во старото јадро, ќе влезете во друго време. Тесните улички – каруџи – ве водат на авантура помеѓу камени куќи, цвеќиња на балкони и погледи полни со отворено море. Најпрепознатливиот симбол на селото е претходно споменатата црква Свети Јован Крстител. Изградена во 18-ти век во лигурски барокен стил, таа доминира во селото со својата монументална фасада и позиција над морето. Нејзината внатрешност крие богати декорации, фрески и уметнички дела, а погледот од платото пред црквата е еден од најубавите на целата ривиера.

Замокот Клавесана од 13-ти век некогаш се користел како одбрана од пиратите, а денес е Етнографски музеј на Западна Лигурија. Тука можете да дознаете за секојдневниот живот на поранешните жители – рибари и земјоделци и ловци на корали, а од терасата ќе уживате во спектакуларен поглед на старите покриви и синото море.

Ораторумот на Света Катерина – една од најстарите градби во селото, црквата Свети Никола од Толентино – изградена врз остатоците од пагански храм, симбол на континуитетот на историјата, Палацо Моркио – палата од 17 век, денешното градско собрание, како и зачуваните средновековни ѕидини – потсетуваат на бурната историја од Римјаните до пиратите, во која можете да ѕирнете буквално во неколку чекори.

Черво е прекрасно и сосема различно за посета во кое било време од годината. Напролет, кога штотуку се разбудило и е свежо измиено, во лето кога е преполно со луѓе и полно со фестивали и уметнички дух, на есен кога боите се топли и нежни или во зима кога нема толку многу туристи, можеби дури и погласно ќе зборува со својот вистински лигурски глас.

И тогаш можеби ќе ви раскаже неколку приказни за морето и луѓето, далеку од претстава за туристи со многу пари. Најтажната е веројатно онаа за големата бура што „сите ја паметат“ иако никој повеќе не ја памети, која ги однела сите рибарски бродови во длабочините… и го претворила Черво во „село на стотина вдовици“.