Вакви примери издвои Британецот Киран Браун, кој се опишува себеси како „професионален патник“, а на социјалните мрежи го отвори прашањето за достапноста на станови во Хрватска.

Јазот меѓу сопствениците на недвижности и оние кои сакаат да ги добијат

Браун, како што објави „Dnevno.hr“, го истакна големиот јаз меѓу луѓето кои веќе поседуваат недвижности и оние кои се обидуваат да го добијат својот прв стан, особено во атрактивните градови и на крајбрежјето.

Неговиот осврт брзо привлече внимание токму поради примерот на луѓето кои денес мораат да издвојат голем дел од своите приходи само за покрив над главата.

Меѓу нив е и случајот на закупец кој живее во стан со површина од само 18 квадратни метри, а месечната кирија е 500 евра. Кога цената се пресметува по квадратен метар, станува збор за речиси 28 евра месечно по квадратен метар.

„Тие купуваа сè“

Сепак, Браун го гледа проблемот не само во високите кирии.

Тој посочува на многу поширок феномен - недвижностите се помалку се купуваат исклучиво како место за живеење, а се повеќе претставуваат инвестиција и начин за заштеда на капитал.

Тој го гледа ова како една од причините зошто е сè потешко за младите луѓе и луѓето кои штотуку се обидуваат да го купат својот прв стан да влезат на пазарот.

Неговата проценка е доста едноставна: луѓе кои веќе имале доволно пари купиле дополнителни станови и куќи, поради што, фигуративно кажано, „купиле сè“.

Ваквите случувања, според него, создале голем јаз помеѓу сопствениците на недвижности, чии имоти добиле на вредност со текот на годините, и луѓето кои денес мора да купуваат или изнајмуваат по значително повисоки цени.

Станот станал инвестиција

Посебен проблем претставува хрватското крајбрежје, каде што класичниот пазар на домување е испреплетен со туризмот и можноста за заработка од краткорочни изнајмувања.

Недвижноста повеќе не е само стан во кој некој ќе живее. За сопственикот, тоа може да биде инвестиција од која очекува приход, додека луѓето што бараат долгорочен изнајмување се борат за сè помалиот број на достапни станови.

Токму затоа примерот од 500 евра за само 18 квадратни метри звучи екстремно, но во исто време добро го илустрира проблемот што Браун се обидува да го посочи.

Додека за сопствениците зголемувањето на вредноста на недвижностите може да значи зголемување на богатството, за луѓето кои сè уште немаат свој стан, истото зголемување значи дека нивната цел е да се оддалечуваат сè повеќе и повеќе.

И токму тоа е суштината на дискусијата што ја отвори Британецот - пазар каде што оние кои веќе поседуваат недвижности можат да го користат капиталот за да купат нови, додека оние кои немаат оставаат сè поголем дел од своите приходи за кирија.