Еден наслов ветува милиони, друг зборува за спортист што нашол нов спонзор, трет за претплатник што плаќа за лична порака. Сите три приказни водат до OnlyFans, но не ја објаснуваат платформата на ист начин. За да се разбере нејзиниот успех, треба да се погледнат и парите и односот меѓу луѓето од двете страни на екранот.

OnlyFans е платформа за возрасни, силно поврзана со експлицитна содржина, но на неа има и спортски, музички и други авторски профили. Заедничкото е директната наплата од публика. Токму тука се спојуваат петте прашања: кој заработува, како заработува компанијата, зошто влегуваат спортисти, што се плаќа дополнително и каква улога има чувството на блискост.

1. Големите бројки не се плата на обичниот креатор

Најновиот групациски извештај на Fenix International, компанијата зад OnlyFans, се однесува на финансиската година завршена на 30 ноември 2025 година и е поднесен во британскиот регистар во септември 2026. Во него се наведуваат околу 7,8 милијарди долари плаќања преку платформата, 1,553 милијарди долари приход на компанијата и 714,9 милиони долари добивка пред оданочување.

Овие три бројки не се заменливи. Првата ја покажува вредноста на плаќањата обработени преку платформата, втората приходот на фирмата, а третата резултатот пред данок. Во извештајот се наведуваат и околу 6,2 милијарди долари исплатени на креатори, 5,063 милиони креаторски сметки и 437,133 милиони фан-сметки. Тоа се вкупни сметки, а не број на луѓе што секој месец активно заработуваат или плаќаат.

OnlyFans на мобилен телефон — Фото: Hypebeast

Дури и да ги поделиме вкупните исплати со бројот на креаторски сметки, би добиле само груб аритметички просек. Тој не кажува колку заработува средишниот креатор, колку сметки се неактивни, ниту како парите се распределени. Просекот не е типична заработка, а годишна исплата поделена на 12 не станува загарантирана месечна плата.

Познато лице што веќе има публика и нов профил што почнува од нула немаат иста стартна позиција. Затоа тврдењата за лесно богатство треба да се читаат со прашања: за кој период се однесуваат, дали се поткрепени со документи и дали зборуваат за приход или за пари што остануваат по трошоците?

2. Платформата наплатува дел од секоја трансакција

Основниот модел е 80 проценти за креаторот, 20 за OnlyFans, како што го објаснува извршната директорка Кејли Блер во разговор со Masters of Scale. Ако фан плати 100 долари, поделбата на ниво на платформата е 80 наспроти 20. Ова е поедноставен пример, пред личните даноци и други трошоци што може да ги има креаторот.

За фирмата тоа е бизнис со провизија: не мора секој профил да биде милионер за вкупниот обем на плаќања да биде голем. За креаторот, пак, објавувањето е само еден дел од работата. Тука се снимањето, комуникацијата, промоцијата и задржувањето публика. Ако користи надворешни услуги, и тие го менуваат конечниот резултат.

Кејли Блер, извршна директорка на OnlyFans — Фото: Fortune / AOL

Од деловен агол, тоа се две различни позиции. Платформата учествува во многу трансакции, додека поединецот зависи од сопствената публика. Неговото лице, време и репутација се дел од производот. Успехот на компанијата затоа не е доказ дека секој учесник има стабилен приход.

3. Зошто на OnlyFans доаѓаат и спортисти?

За спортист надвор од најбогатите лиги, видливоста не значи автоматски дека патувањата, тренерот и опремата се платени. Репортажата на Front Office Sports од мај 2026 година ја опишува одбојкарката на песок Ејвери Попинга, која во февруари 2025 склучила официјален спонзорски договор со платформата.

Според нејзиното раскажување за медиумот, поддршката ѝ помогнала со патувања и со присуство на тренер на меѓународни натпревари. Договорот вклучувал видеосодржина, носење брендирана опрема и промоција. Ова е важна разлика: спонзорски договор не е исто што и приход од претплати.

Барт Свингс, Фалин Фоноимоана и Ејвери Попинга — Фото: Front Office Sports / фотографии од спортистите

Истата репортажа наведува и имиња како тенисерот Ник Кирјос, скејтбордистката Летисија Буфони и фудбалерот Даглас Коста. Нивното присуство не значи дека сите објавуваат ист вид содржина или работат под исти услови. За дел од спортистите, понудата е пристап до тренинзи, патувања и секојдневие што навивачите инаку не го гледаат.

Тука се вклопува и OFTV, одделниот видеосервис со содржина погодна за општа публика. Неговата спортска понуда помага да се разбере зошто истото име се појавува и покрај натпреварувачи, а не само во приказни за содржина за возрасни.

Спортскиот серијал со Ејвери и Алаина на OFTV — Фото: OFTV

4. Претплатата не мора да биде целата сметка

Моделот опфаќа месечна претплата, дополнително платени содржини или пораки и бакшиши. Овие начини на наплата се опишани и во британска судска пресуда од март 2026 година за спор поврзан со компании што работат околу платформата. Значи, цената за влез на профил не мора да ја опфаќа секоја понуда на тој профил.

Да земеме измислен пример: претплата од 10 долари, дополнителна објава од 15 и бакшиш од 5 создаваат трошок од 30 долари. Ова не е просечна сметка на OnlyFans, туку илустрација зошто почетната цена не ја објаснува конечната потрошувачка.

За креаторот, дополнителните понуди се можност за повеќе приход од истата публика. За корисникот, секоја понуда е нова одлука за купување. Најкорисно е да се разликува што е вклучено, што се плаќа одделно и колкав вкупен буџет се троши, наместо вниманието да остане само на месечната претплата.

5. Зошто некој плаќа кога на интернет има бесплатна содржина?

Можно објаснување е персонализацијата: конкретен автор, порака, чувство дека сте забележани или пристап до нешто што не е јавно. Но би било погрешно секој претплатник да се прогласи за осамен или емотивно зависен. Мотивите не се исти, а претплата сама по себе не е психолошка дијагноза.

Истражувањето на Лук Тајнан и Конор Линехан, објавено во Sexuality & Culture во 2024 година, опфаќа интервјуа со седум креатори во Ирска. Авторите анализираат граници, изложеност, управување со впечатокот и интеракција со фановите. Учесниците опишуваат стратегии за заштита на идентитетот и за ограничување на контактите на самата платформа.

Брендот OnlyFans на екран — илустративна фотографија — Фото: Getty Images / Business AM

Студијата укажува дека понекогаш се заматува границата меѓу фантазија и реален однос. Сепак, таа е мала и ја истражува перспективата на креаторите, а не репрезентативен примерок од сите фанови. Од неа не може да се изведе заклучок зошто секој корисник плаќа.

Платеното внимание не е ветување за лична врска. Комуникацијата може да биде пријатна и персонализирана, но останува во комерцијална рамка. Токму разликата меѓу доживувањето на корисникот и професионалната улога на креаторот е клучна за разбирање на овој пазар.

Разговор што го објаснува бизнисот

Во видеото подолу, објавено од Masters of Scale во декември 2025 година, Кејли Блер разговара со Џеф Берман за платформата, нејзиниот имиџ и директната наплата од публика. Разговорот е корисен како перспектива на раководството; постарите бројки во него не треба да се мешаат со поновиот финансиски извештај.

Приказната за OnlyFans е поширока од сензационалните заработки. Таа е приказна за платформа што наплатува провизија, креатори што се натпреваруваат за внимание и публика што купува различни видови пристап. За реална процена, најважно е да се знае која бројка што мери, кој однос е спонзорски и каде завршува услугата, а почнува личното очекување.

Извори: Fenix International — финансиски извештај за 2025 · Masters of Scale · Front Office Sports · Sexuality & Culture · Британска судска пресуда, март 2026