Додека повеќето луѓе во раните утрински часови се обидуваат да го одложат алармот за уште пет минути, Артур Ц. Брукс веќе е на нозе. Професорот од Харвард, автор и експерт за проучување на среќата, денот го започнува околу 4:30 часот наутро, а верува дека начинот на кој го започнуваме утрото може значително да влијае врз нашето расположение, концентрацијата и односот кон обврските што нè очекуваат.

Неговата навика можеби звучи прилично екстремно, особено за оние на кои и станувањето во седум часот им претставува вистински предизвик. Сепак, Брукс смета дека раните утрински часови нудат нешто што често нѝ недостасува во остатокот од денот – мир, тишина и време што можеме да си го посветиме себеси пред да нè преплават работата, пораките, семејните обврски и секојдневното брзање.

За своите размислувања зборувал во поткастот „The Tim Ferriss Show“. Притоа изнел интересно гледиште: ако денот го започнеме дури откако утрото веќе одминало, ја пропуштаме можноста самите да го одредиме неговиот ритам.

Зошто му е толку важно станувањето пред изгрејсонце?

Објаснувајќи ја својата утринска рутина, Брукс се повикува и на Брахма Мухурта, поим од индиската ведска традиција. Станува збор за период кој традиционално опфаќа приближно час и половина пред изгрејсонце, а се поврзува со медитација, духовни практики и ментална подготовка за новиот ден.

Токму таа идеја го инспирирала неговиот поглед кон раните утрински часови. Наместо денот да го започне во брзање, со проверување на мобилниот телефон и размислување за сè што треба да заврши, тој настојува да остави доволно простор за активности кои му помагаат да остане фокусиран.

За Брукс, раното станување не е натпревар во тоа кој ќе се разбуди пред другите. Суштината е делот од денот кој обично е најмирен да го искористи за себе, пред секојдневните обврски да почнат да го диктираат неговиот распоред.

Вежбање, мир и време за сопствените мисли

Неговото утро не се сведува само на рано будење. Физичката активност исто така има важно место во неговата рутина, а професорот смета дека движењето може позитивно да влијае врз расположението и да помогне во справувањето со стресот. Покрај вежбањето, тој посветува време и на духовни активности и задачи кои бараат концентрација.

Таквиот почеток на денот му овозможува најпрво да го направи она што го смета за важно, наместо целото утро да го приспособува на туѓите барања. Кога подоцна ќе започнат состаноците, телефонските повици и другите обврски, тој веќе има чувство дека направил нешто корисно за себе.

Сепак, постои еден особено важен детаљ што често го занемаруваат оние кои се обидуваат да се принудат на рано станување: квалитетниот сон.

Брукс нагласува дека будењето во 4:30 часот нема смисла доколку поради тоа редовно спиеме премалку. Ваквата рутина подразбира и порано легнување, како и доволно време за одмор.

Раното станување не е магична формула за среќа

Иако професорот од Харвард се залага за дисциплиниран утрински распоред, тој не тврди дека сите луѓе ќе станат посреќни ако почнат да се будат пред зори. Секој има различен животен ритам, работни обврски и потреби, па она што ѝ одговара на една личност не мора да биде добро решение и за друга.

Неговата главна порака е дека среќата не произлегува од една чудесна навика, туку од низа секојдневни одлуки со кои градиме поквалитетен живот. Раното утро може да биде добар почеток, но само доколку зад него стојат доволно сон, физичка активност и време за работите што ни значат.

Затоа, можеби нема потреба да го навивате алармот за 4:30 часот. Сепак, вреди да размислите колку често го започнувате денот во брзање и колку малку време ви останува за сопствените потреби.

Токму промената на таа навика би можела да биде поважна од самото време на часовникот.