Напуштањето на Италија наскоро би можело скапо да ги чини богатите инвеститори. Владата на оваа земја предложи воведување посебен данок за богатите поединци кои ќе одлучат да го променат своето даночно живеалиште, а најголемо внимание предизвикува фактот дека државата би можела да наплаќа данок дури и на профитот што тие сè уште не го оствариле со продажба на својот имот.
Според предлогот на италијанскиот буџет за 2027 година, таканаречениот излезен данок би изнесувал 26 проценти и би се однесувал на одредени финансиски средства чија вкупна вредност достигнува најмалку 800.000 евра, како што објави „BIZLife“.
Новата мерка е содржана во член 17 од нацрт-буџетот, кој италијанската влада го достави до парламентот на 30 октомври. Доколку се усвои, таа би се однесувала на промените на даночниот престој од 1 јануари 2027 година.
Сепак, таа нема да се однесува на сите граѓани кои ќе одлучат да ја напуштат земјата. Данокот е наменет да го плаќаат лица кои биле даночни жители на Италија најмалку шест од претходните десет години, под услов вредноста на нивните релевантни средства и права да е најмалку 800.000 евра.

Најинтересниот дел од предлогот се однесува на методот на пресметка на данокот.
Имено, италијанските власти нема да ја оданочуваат вкупната вредност на инвестициите, туку разликата помеѓу нивната пазарна вредност во моментот на заминување и износот за кој првично биле купени.
Ова практично значи дека инвеститорот би можел да добие даночна обврска иако не продал никакви акции.
На пример, ако некој поседува акции во вредност од два милиони евра, кои претходно ги купил за 1,2 милиони, неговата нереализирана добивка изнесува 800.000 евра.
Според предложената стапка од 26 проценти, данокот во тој случај би достигнал дури 208.000 евра.
Предлогот вклучува различни финансиски инструменти, вклучувајќи акции, одредени хартии од вредност, а во некои случаи и крипто-средства.
Според предложените правила, даночната обврска треба да се подмири во рок од 180 дена од промената на даночниот престој.
Сепак, инвеститорите кои се преселуваат во друга членка на Европската Унија или земји со кои Италија има соодветни договори би можеле да имаат одложено враќање.

За да ја користат оваа опција, тие би требало веднаш да платат половина од пресметаниот данок и да обезбедат гаранција за преостанатиот износ. Одложувањето може да трае до пет даночни периоди за преселби во рамките на ЕУ, или до десет за други подобни држави.
Предвидено е и олеснување. Доколку инвеститорот не го продаде предметниот имот во текот на периодот на одложување, даночната обврска за него би можела да заврши, со можност за враќање на претходно платените пари.
Иако предложената даночна стапка привлече големо внимание, очекуваните приходи на италијанскиот буџет не се особено високи.
Според проценките од документацијата што го придружува предлогот, Италија би можела да собере приближно 3,37 милиони евра во текот на 2027 година.
Од 2028 до 2031 година се очекува годишен приход од околу 6,74 милиони евра, додека подоцна, поради очекуваните приноси, нето-приходот би можел да биде помал.
Предлогот предизвика загриженост кај даночните експерти и советниците на богатите инвеститори, кои предупредуваат дека би можел да ја намали привлечноста на Италија за меѓународниот капитал.
Ова е особено интересно со оглед на тоа што во претходните години Италија разви даночни олеснувања токму за да привлече богати странски државјани.
Италијанскиот парламент сè уште не одлучил за предлогот, а за време на дискусијата е можно новата мерка да се измени, омекне или целосно да се отстрани.

Според „Ројтерс“ на 5 ноември, италијанскиот заменик-министер за економија Маурицио Лео веќе изјави дека владата е отворена за разгледување на измени по критиките од даночните експерти и финансиските советници.
Ова го остава отворено прашањето дали Италија всушност ќе го воведе новиот данок во предложената форма или дали правилата ќе бидат изменети пред конечното усвојување на буџетот за 2027 година.