Станува збор за Хенрик Јепесен, 37-годишен Данец кој го исполни сонот на многумина, ги посетил сите 193 земји признати од Обединетите нации.

Тој пречкртал повеќе од 2.000 локации на својата „листа на желби“ за патување, вклучувајќи бројни островски дестинации - од Малдивите до Нов Зеланд и Сејшели, поради што многумина го сметаат за одличен познавач на островите, пишува „Mirror“.

Бисерот на Јужниот Атлантик

Сепак, еден остров, како што вели тој, ги надминал сите други и оставил „длабок впечаток“ врз него - Јужна Џорџија, дел од Британската прекуокеанска територија во Јужниот Атлантски Океан. Островот често се опишува како „Антарктик“ и е украсен со врвови покриени со снег, огромни глечери и длабоки фјордови кои изгледаат како да се извадени од документарец за дивиот свет.

Поради богатството на субантарктичката фауна, Јужна Џорџија е наречена и „Серенгети на Јужниот Океан“. На островот живеат повеќе од седум милиони пингвини, повеќе од 65.000 фоки, како и 30 милиони птици кои гнездат таму.

Хенрик го нарекол „најдобриот остров на светот“, а за „Express“ објаснил: „Овој британски остров се наоѓа длабоко во Јужниот Атлантски Океан, во субантарктичкиот регион, и се чини дека е едно од последните вистински диви места на Земјата. Јужна Џорџија е сурова, драматична и неверојатно пространа, природата владее таму по свои правила“.

Тој бил особено импресиониран од глетката на огромни колонии пингвини: „Познат е по некои од најголемите колонии во светот, каде што стотици илјади птици се собираат на плажи со црн песок, во подножјето на планините и глечерите. Тоа е искуство кое ве смирува и останува со вас долго по враќањето.“

Доаѓањето до островот е речиси невозможна мисија

Сепак, оние кои сакаат да ја видат Јужна Џорџија одблизу треба да знаат дека тоа е едно од најизолираните места во светот. Патувањето се планира со месеци однапред, а пристигнувањето е сè друго освен лесно.

„Доаѓањето таму не е лесно. Нема летови. Единствениот вистински начин да се посети е експедициско крстарење, обично од Јужна Америка“, вели Хенрик.

Тој самиот патувал на тој начин, на тринеделна експедиција низ некои од најоддалечените мориња во светот. Сепак, тој предупредува дека дури и скапиот билет не гарантира слетување.

„Дури и кога плаќате висока цена за експедициско крстарење, слетувањето на оддалечените дестинации не е загарантирано“.

Како пример, тој го наведува Тристан да Куња, уште еден познат изолиран остров каде што планирале да се истоварат, но временските услови не им дозволиле да го сторат тоа.

„И покрај сè, Јужна Џорџија вредеше за целото патување“, додаде тој.

На кои други острови се сетил?

Хенрик вели дека Јужна Џорџија постојано го потсетува дека „природата сè уште го има последниот збор“. Иако посетил стотици острови, тој тврди дека најдобрите не се нужно најлуксузните или најпопуларните.

„Не станува збор за луксуз или популарност, туку за влијание, колку длабоко едно место се лепи за вас и колку долго останува со вас откако ќе заврши патувањето“, изјавил тој.

Меѓу островите што исто така биле особено врежани во неговата меморија, тој го споменал Јужниот остров на Нов Зеланд, поради комбинацијата од епски пејзажи, безбедност и „топлина“, потоа Судурој на Фарските Острови, што за него симболизира спокојство и автентичност, како и Гренланд поради „културата, големината и личноста“.

Тој го издвоил Велигденскиот Остров, кој е пример за тоа како изолацијата, историјата и убавината можат да се комбинираат во нешто навистина