Микаела е задолжена за исхраната на ултра-богати гости, кои очекуваат оброци на ниво на Мишелин ресторани и тоа среде море.

„Ова не е работа за оние со слаби нерви“, вели Микаела, со потекло од Јужна Африка, а денес со адреса на Бали.

Кујна која не спие: на располагање 24 часа дневно

Нејзините работни денови често траат 14 до 16 часа, но во пракса таа е постојано на должност.

„Ако гост во полноќ посака ужина, се враќам во кујната без никакво прашање“, објаснува таа.

„Ова темпо бара многу повеќе од издржливост – потребни се прецизност, дисциплина и системи кои ги усовршував со години за да можам да работам на ова ниво без компромис.“

Храната што ја подготвува мора да се мери со најелитните фајн-дајнинг ресторани во светот.

„На суперјахта се работи на уште повисоко ниво. Нема место за повторувања, нема рутина. Секое јадење се создава повторно, се усовршува и се подига за да искуството остане возбудливо и луксузно.“

Без мени, без пауза и без „слободно време“

На јахтата нема фиксни менија, нема вистински паузи, ниту момент кога шефицата на кујна е навистина „off“.

За разлика од рестораните на копно, каде менијата се планираат однапред, Микаела готви исклучиво по инстинкт. Ручеците често се опуштени, во стил на семејно делење храна. Вечерите се претвораат во петсостојни дегустациони менија, прецизно темпирани и совршено декорирани.

„Готвам апсолутно сè што гостите посакаат – ништо не е забрането“, вели таа.

„Целта е секој оброк да биде уникатен, неповторлив – да може да постои само на тој брод, во тој момент.“

Кавијар, хеликоптери и невозможни барања

Микаела открила и некои од најбизарните барања кои ги имала во текот на кариерата.

„Поголемиот дел од барањата не се предмет на преговор. Морате да ги исполните, на еден или друг начин.“

Се случувало: хеликоптер да доставува репови од јастог додека јахтата е закотвена сред океан, гости да бараат два килограми најфин баери кавијар – за само пет лица; кавијарот се доставува со авион од Франција на Карибите за да се јаде речиси со секој оброк.

„Ако гостите ловат риба и уловат нешто, често се очекува тој улов веднаш да се претвори во следниот оброк – без разлика на планираното мени.“

Еден гостин, вели таа, јадел исклучиво една врста шкамши и тоа само екстра големи кралски. Сè останато било неприфатливо.

„Луѓето плаќаат астрономски суми за овие бродови и очекувањата се во согласност со тоа.“

Екстремен распоред: Денот започнува во 4:30 наутро 

Типичен чартер ден започнува пред гостите да се разбудат.

⏰ 4:30 – 🧘‍♀️ будење и медитација;

🥐🍞🍇 6:00 – подготовка на појадок (леб, пецива, овошје, специјалитети);

🍽️ 9:00 – појадок за гостите;

🍛 12:00 – ручек за екипажот;

🍽️ 13:30 – ручек за гостите;

🧹🍢📋 Попладне – чистење, подготовка на канапеи, планирање на вечерата;

🍽️ 17:00 – вечера за екипажот;

🥂 18:30 – канапеи;

🍷🍽️ 19:30 – вечера за гостите;

🧽 21:00 – крај на сервисот и чистење;

😴 22:00 – одење на спиење.

Понекогаш, среде сè, помага и на палубата – подига едра додека бродот плови.

Два месеци работа, два месеци одмор и плата цела година

За да биде таквото темпо одржливо, Микаела работи по ротационен систем: два месеци работа, два месеци одмор со постојана плата цела година.

„Тој баланс е клучен. Ми овозможува додека работам да дадам апсолутен максимум, а потоа да се повлечам, да се опоравам, да патувам и да учам.“

Зошто би повторно избрала море, а не копно?

Микаела е шефица на кујна веќе седум години, а шест од нив ги поминала на јахти. Пред тоа работела на Тајланд, на островот Кох Самуи, каде отворила два ресторани.

Сепак, морето победило.

„Готвењето на море е целосно различно од готвењето на копно.“

Како единствена готвачка на јахтата, таа има целосна контрола над кујната: сама носи одлуки, сама организира работа, има сета опрема што може да замисли.

„Иако кујната е во движење и сè е потешко додека бродот плови – секогаш би избрала вода.“

Светот како работно место

Јахтата на која работи обиколува Кариби, Шведска и Балеарски острови.

„Понекогаш сме секоја недела во друга земја. Живееме, работиме, јадеме и спиеме во нашиот пловечки дом.“

Заклучок е јасен:

„Работата на копно не може да се спореди со ова.“